Dat is goed.
Kom op...
Neem een drankje van mij.
En iets te roken terwijl je er bent.
Ga eraf!
Trut!
Geef mij mijn laars terug, moeras vreter.
Zoals jullie weten, ben ik er zeker van,
moeras organen die natuurlijk-gemummificeerde blijven
van de mens, bewaard in de mineraal - rijke wateren van de moerassen.
Ze komen meestal uit de brons en ijzertijd
zo`n 2000 jaar geleden,
maar over een tijdsperk vanaf de prehistorie
tot heden.
Ze zijn over heel Noord Europa gevonden,
vooral Ierland en Denemarken,
waar dit voorbeeld werd onthuld in 1953.
En hier is een andere.
En nog één.
Laten we gaan naar het echte ding.
Alhoewel onze moordzaak 2000 jaar oud is,
kan ze met ons praten door middel van forensische archeologie
DNA-analyse blijkt dat ze van hier was.
Maaginhoud verteld ons dat ze een rijk dieet had,
en hoogstwaarschijnlijk stierf in de herfst toen er eten genoeg was.
Heeft ze geleden?
Ja, ik ben bang van wel.
Moeras lijken tonen vaak tekenen van rituele marteling voor de dood.
Waarom? Wat heeft ze gedaan?
Nou, ik ben gewoon een een archeoloog,
- Mevrouw... - Reilly. Saiorse Reilly.
...dus ik kan alleen speculeren,
maar ik geloof dat sommige moeras lijken
werden geofferd voor vruchtbaarheid goden en te zorgen voor een goede oogst.
- Ik denk dat de andere gestraft werden. -Waarvoor?
Nou, hun misdaden moesten de meest serieuze zijn.
Iets dat schade in de stam bracht.
Deze lichamen zijn vaak gevonden
op de grenzen tussen de stam koninkrijken,
eigenlijk een niemandsland.
Waarom?
Het is maar een theorie,
maar ik denk dat de oude mensen het moeras zagen
als een kwade plek,
noch land of water, maar iets ertussenin.
Noch de onderwereld of de levende wereld,
iemand die er moord wordt gevangen genomen
lichaam en geest voor eeuwig.
Wil je dichterbij kijken?
Iemand anders?
Sorry daarvoor, David.
Kunnen we alsjeblieft onze waardering laten zien
aan Professor David Wallace?
Sorry. Wil je me excuseren, alsjeblieft?
Sorry als het moeras lijk je van streek maakt.
Ik spendeer zoveel van mijn werk en het leven omringt door hem.
Ik vergeet hoe vreemd het voor sommige mensen is.
Vreemd kan misschien een verklaring zijn.
Misschien. We hebben allemaal een leven te maken.
Wat ben je aan het doen?
Normaal ben ik een assistent curator, maar deze week ben ik een glorieuze chauffeur
- voor een zwaargewicht. - Wie is dat?
Jij.
We zouden hier niet moeten zijn.
Echt niet, Sherlock.
Nee, we zouden hier niet moeten zijn. We moeten kilometers ver weg zijn.
Relax. Er is geen reden dat iemand ons verdenkt.
Als we weggaan bij de B&B met twee dagen betaald,
denken mensen dat we iets te verbergen hebben. Speel het slim.
Wat, net als door de benzine heen zijn als we proberen geen
aandacht op onszelf te vestigen?
- Waar ga je heen? - Waar lijkt het op?
Benzine zoeken. Er moet ergens een loods zijn.
- En hoe zit het met mij? - Wat maakt het uit.
Jezus Christus!
Kan iedereen verdomme in deze wereld
doen wat hem gevraagd word?
Ik zei dat ik deze contracten nodig had zo gauw ik terug ben.
Ja, zolang als ik deze loser uitgezocht heb.
Leuk.
We kunnen nu niet verder.
Dit is een taxi, geen bulldozer. Wil je dat ik hier wacht?
Kijk, Darby O'Gill, wat ik wil dat je doet
is je meter afzetten en hier gaan zitten.
En dan wil ik dat je me terug brengt
naar de beschaving, oké?
Jezus, ik vroeg het alleen maar.
Jezus, stel je voor dat je naast zo één wakker word.
Ze heeft nog steeds een waardig structuur.
Ja, met een kalkoen die de verf van een tractor haalt.
Bono, ik wil een excuus
waarom je mij uit Dublin weg sleepte.
En ik wil weten waarom je hier twee weken achter loopt.
Deze huizen moeten binnen een maand klaar zijn.
Nou, Mrs. O'Leary, zijn deze dingen verwant aan elkaar?
Bespaar je mooie praatjes voor het café. Wat is het verhaal?
Zoals ik zei, de reden waarom we twee weken achter lopen
is omdat de grond zo zacht is. We moeten een nieuwe riolering graven,
of jullie nieuwe mooie huizen komen tot jullie oksels in de modder,
- op het moment dat we klaar zijn. - En?
Zoals dit moerasland, en heeft sinds het begin der tijden,
een bouwer moeten vinden die erger is dan modder.
Heilige Maagd Maria! Wie is dit?
Je bedoelt wat het is, juffie.
Het is een moeras lijk.
Dat klopt. Hij is één van die jukken in een museum,
een duizend jaar oude.
Hij is aanbiddelijk. Waarom heb je mij mee hierheen gesleept?
Voordat we de politie bellen...
Wacht, nee, nee. Jij belt ze,
het volgende wat je weet is dat de site afgesloten wordt,
en we verplaatsen met politie en archeologen met behoud van bestellingen
en journalisten en klootzakken met metaal detectors.
Daarom moet je er gewoon vanaf
en mij in de eerste plaats niet over hem vertellen.
Genoeg! Neem je graver, en graaf.
Doe voor één keer iets nuttigs:
neem het, dump hem waar hij niet meer wordt opgegraven
door de volgende klootzak die ik inhuur.
Doe het!
Ik vertelde je dat ik een dak zag tussen de bomen in.
Ja, nou, ik heb het niet gezien.
Mijn enkel!
Wiebel met je tenen.
- Voel je dat? - Ja.
Oké, het is waarschijnlijk verstuikt.
We zijn dichtbij de bomen.
Laten we terug gaan. We kunnen nog altijd de nacht in de auto door brengen.
Niet met deze enkel.
Maar goed, ik denk niet dat ik mijn weg terug kan vinden--
niet als het donker wordt.
Kom op, we gaan door.
Kijk hiernaar.
Wil je gewoon door hen heen rijden?
- Wil je dat ik hen vermoord? - Fijn. Het vlees hier stinkt.
Kom op, schiet hem gewoon neer.
Kijk, juffie, je hebt een taxi chauffeur besteld, geen bloedende cowboy.
Gilligan, als je denkt dat je een fooi hebt, kan je hem vaarwel zeggen.
Je kan je fooi schuiven, oude heks.
Kijk, ik wil gewoon terug naar Dublin, ja?
Dat is het eerste slimste wat je vandaag gezegd hebt.
Kijk, het spijt me.
Hier, neem een stukje ervan
en ze kunnen misschien vanzelf verschuiven.
400 calorieën. Ik ga echt geen koolhydraten eten deze week.
Sancho, ga terug de auto in.
Ze hem in zijn achteruit, vindt de weg die we gepasseerd zijn
en laten we alsjeblieft maken dat we hier weg komen!
Ver genoeg, maar als we vast komen te zitten in een moeras, blijft de meter staan.
Ja, ja, goed.
Hallo!
Stomme immigranten. Hé!
Ga terug waar je vanaf kwam.
Zei je "water"?
Zei je--
Hou je arm omhoog.
Naar rechts.
Een beetje meer.
Geweldig.
Hebben archeologische professors normaal niet iemand
die dit voor hem dit doet?
Dit is gewoon een theorie van mij.
- Ik wil het testen voordat ik het op schrijf. - Wat is het?
De lijn die we net gemeten hebben tussen dit graf en de volgende
markeert de grens tussen de twee bronzen tijd koninkrijken.
Het moeras van Cennak gaat net langs de grens.
Dus moerassen zijn natuurlijke grenzen. Wie wil er in een moeras leven?
Het punt is, als de twee koninkrijken de mensen ergens heen willen brengen
om hen te offeren, te bestraffen,
ze willen niet komen naar plaatsen net als het meer,
grote ceremoniële plaatsen.
Ze gaan naar kleinere plaatsen, plaatsen waar--
Het hart van het moeras.
Ja, plaatsen als deze zijn heilig.
Ze willen het vuile werk hier niet doen.
Als we niet in de Bronzen Tijd kunnen komen geesten en eigenlijk denken waar
ze de offers deden, we kunnen hier niet graven, beter dan wachten
voor de volgende turf-snij machine om het volgende moeras lichaam uit te spitten.
Het wordt al laat. Laten we terug gaan.
Waarom zo`n haast? Waarom zoeken we geen klein café,
om iets te gaan eten?
- Ik denk het niet. - Oké.
Strikt zakelijk.
Zoiets.
Het is dan zakelijk. Volg het pad op de terug weg
dat loopt langs de rand van het moeras. ik zal er beter gaan kijken.
Ongelooflijk!
Shit!
Ik haat dit, ik haat het!
Ik zei je, we moeten op de weg blijven.
Ja, en, wat maakt het uit.
Ik ga kijken of ik een boer met een tractor kan vinden,
die ons eruit kan trekken. Ik kom snel terug, oké?
Ja, ga er maar weer van tussen. Ik ga een andere taxi bellen.
Hallo? Hallo!
Jezus!
Je hebt geen bereik op de top van de Mount Everest.
Vijf minuten buiten Dublin, en je bent genaaid.
Hey, waar ga je naartoe?
Wacht even!
Je loopt sneller dan dat je rijdt.
Kom op!
Het is heel ongebruikelijk dat een archeoloog niet van het platteland houdt.
Hier is wat we vinden wat we opgraven.
Jij graaft. Ik ben de curator. De laatste keer dat ik keek stond het museum in Dublin.
Ben je altijd zo vriendelijk of ben je extra aardig voor mij?
- Kijk, Mr. Wallace. - Professor Wallace, maar...
Je mag David zeggen.
Jezus, en je vraagt je af waarom ik je niet mag.
Ik was vergeten hoeveel waarde Ierse vrouwen aan hun mening hechten.
Toe maar, zeg het eens.
Je komt hier aankakken alsof je Gods gave bent voor de archeologie.
Misschien niet, maar ik ben tenminste weggegaan, en heb iets van mezelf gemaakt.
En iedereen die hier blijft is een moeras man?
Er is een grote wereld daarbuiten, Saiorse. Moet je ook eens proberen.
Dan leer je misschien iets. Zoals manieren.
Nee, zal ik je iets zeggen, Ik blijf hier.
En jij kan terug naar je colleges
met je groot hoofd en jouw manieren
en al die zielige meiden die om je grappen lachten.
Oh, ja. Koe.
-Hoe noemde je me? -Koe!
Mijn God, woont er dan niemand in dit door godverlaten land?
Zou jij hier willen wonen?
Mijn vliegtuig vertrekt van Chicago en ik zit opgescheept hier met jou
in het midden van de Ierse "O'Pocalypse Now."
Eerst de koeien, en toen kreeg jij me modderig.
Je maakt me gek, Miss Daisy.
Wat is dat daar, daar bij die bomen?
Beschaving?
God, als ze maar een toilet hebben, een tractor en een telefoon,
dan mogen het voor mijn part Aboriginals zijn.
- Leid maar , MacDuff. - Ik MacDuff je.
Kijk nou, het is niet eens een inbraak waard.
Wat een...!
Sorry.
Arm ding.
Wel, ik denk dat ik oké ben.
Jij niet , de koe!
Hoe in godsnaam kom ik hier over heen?
- Wacht even. - Schiet eens op?
Hé, hé!
Laat los!
Kijk waar je slaat.
Jezus, kijk naar die rotzooi?
Heb je ooit de "Texas Chainsaw Massacre" gezien?
Is dat die schele met de drie snaren spelende banjo?
Dat was "Deliverance," klootzak.
- Hallo!
- Hallo. - Hallo.
We zijn zo blij om je te zien.
Niet zo blij als wij zijn om jou te zien.
Ik had niet gedacht dat je ons zo snel zou vinden.
Ik zou het echt niet snel willen noemen.
Ik bedoel, om door het moeras in je achtertuin te komen.
En hoe wist je waar je moest zijn?
Waar ga je anders voor hulp in deze godverlaten moeras?
Rotzooi.
Je bedoelt dat jullie niet naar ons op zoek waren?
Kom op, je wilt me vertellen dat de enige modderhut in het midden
van deze verlaten moeras, al volgeboekt is met vermiste personen?
Nog een Yank. - Vertel me alsjeblieft dat er een telefoon is.
Ja, en achterin is er ook een taxistandplaats.
Geen probleem.
Ik heb de mijne meegebracht.
Je kunt net zo goed binnenkomen.
Jezus Christus!
Jezus!
Mr. Muscles, we zagen je net op de grote top.
Je stelten waren rotzooi. We willen ons geld terug.
Meneer!
- Ik was alleen... -Ik heb je hulp niet nodig.
Ik moet alleen een weg hieruit vinden.
Het is niet zo makkelijk als het lijkt.
Zelfs niet voor Mr. Ik-bracht- de helft- van -mijn leven-gravend door-in-moerassen?
Mensen brengen hun hele leven door op een plaats als dit.
En ze weten nog steeds niet al de wegen.
En in de Bronstijd, gebruikte ze wegen gemaakt van moeraseik,
net onder de oppervlakte en alleen de stam wist ervan.
Als een lid van de stam het geheim van de paden vertelde,
- werden ze naar beneden gedwongen. - Bewaar het voor je college.
Kom op.
Ik zei toch dat ik de weg hieruit zou vinden.
Je had helemaal geen idee.
Hallo.
Hoi, we zijn een beetje verdwaald.
Kunnen we misschien je telefoon gebruiken?
Je bent gelukkig geen yankee. Kom erbij.
Echt niet. Dat is raar, of niet? Wat is daar het toeval van?
Verbazingwekkend, maar niet zo verbazend dat wij allemaal hier opdoken.
Mensen gaan altijd naar waar vroeger mensen hebben gewoond.
Mijn interesse gaat uit naar waar mensen nu wonen.
Gezamenlijk kunnen wij onze weg naar de weg wel vinden.
Even goede vrienden, maar ik heb maanden gespendeerd aan opgravingen in moerasland.
En het beste wat we kunnen doen is wachten tot de ochtend.
Het is in het daglicht al moeilijk genoeg op paden en plassen te zien.
Misschien wil jij de nacht doorbrengen in dit toilet,
maar ik op geen enkele manier, oké?
Geen van ons doen dat, oké, maar hij heeft gelijk.
Mallory kan niet lopen.
Barbie, misschien heb je de memo niet gehad,
maar we zijn niet de zes Musketiers. ik ga hier weg.
We zullen een ambulance sturen,
als we weer bereik hebben. Deano, kom op!
Je kan aan mijn taxi vertellen waar je heen moet, niet aan mij.
Ik blijf hier.
Wat is er met dit land? Geen wonder dat je nooit iets hebt bereikt.
Ik bedoel, jullie nemen geen initiatief.
Jullie hadden ons nodig bij de uitvinding van de aardappel.
Kunnen de aardappels al gebakken worden?
Onderdak eerst, dan vuur, dan eten.
De eerste regel van survival.
Bedankt, Crocodile Dundee.
Hou je ooit je mond?
Wat er hier ook gedaan moet worden, doen we.
Ja?
Je kent mijn motto,
Één voor allen, en allen voor één.
Een aardige schreeuw, of niet?
- Je hebt me het gegeven. - Allen voor één en één voor allen.
Wel, Mr. Survivor.
Man maak vuur!
Je bent te laat. Hij was hier al.
Als jij het zegt.
Hij sprak ook geen Engels.
Het jong varken met rode neus en de grote schoenen?
Coco of Bobo of zoiets.
Kijk, meneer we hebben geen posters meer nodig.
We hebben nu al genoeg posters.
Natuurlijk, de baas heeft nu de twee vrij kaarten.
Als het je lukt om er nog twee te vinden, kan ik misschien ruimte vinden
beneden bij de bonen voor nog één.
Wacht eens even,meneer.
Eerst kopen dan drinken, oké?
En als een goed Christen haal de dop af.
Nee nee, alsjeblieft..
Alsjeblieft.
Nee!
Het spijt me.
Neem zoveel als je wilt.
Wat is nu een fles water tussen vrienden?
Ik neem aan dat we nog niet kunnen douchen.
Mevrouw's douche wacht.
Je handdoek, mevrouw.
Blijf aan de andere kant van de deur. Dank je.
Ik zal je bescheidenheid met mijn leven bewaken.
Ik zal hier kaarten verkopen
voor de blinden.
Bescheidenheid, laat me niet lachen.
Saiorse!
Wie ben jij?
Ik ben Goudlokje niet, wel?
Hunter.
Mr. Hunter voor jou.
Ik zie dat jullie je het gezellig maken in mijn huis.
Ik denk dat ik de vragen hier moet stellen.
-Kijk, we zijn alleen... -Verdwaald.
- Ja, hoe heb je het geraden? -Ik zit al vijf mijl achter jullie aan.
Je hebt al mijn prooien weggejaagd van hier tot Killarney.
Kijk, we zijn...
sorry daarvoor.
Dat zal je zeker.
Is er misschien een kans dat je ons de weg hieruit kunt wijzen?
In de ochtend.
Misschien wil één van jullie dames het diner opdienen.
Ik neem een douche...
...als er nog water over is.
Ga hier weg. Geen handtekeningen.
Water.
Heb je een manager?
Je wilt water? Ik geef je iets beter dan water.
Zorgt voor haren op je borst.
Jezus, meneer, we waren niet aan het inbreken, eerlijk.
Ben jij Mr. Muscles?
Hij is geen Coco, de wippende clown, toch?
Ik wil..
-Wat zegt hij? - Ik denk dat hij water wilt.
Hij was zeker vuurspuwen aan het oefenen en heeft het ingeslikt.
Daar, meneer, als je het niet erg vind met Sugar te delen.
Het diner is opgediend.
Je zal er niet aan doodgaan.
Zo vertel, meneer...
Hunter.
Ik vroeg me af of je hier altijd al woonde.
Wat denk je dat ik ben, een holbewoner?
Leuk optrekje om er even tussenuit te gaan.
Zoiets.
We hebben gewoon geluk gehad dat jij ons vond,
Dus als je ons nu de weg terug naar de beschaving kunt wijzen?
Er is hier meer beschaving dan in de meeste steden.
Vroeger in elk geval.
Ik ben een archeoloog gespecialiseerd in moeraslijken.
Dan ben je op de juiste plek.
Er zitten meer lijken in dit moeras dan de meeste begraafplaatsen.
- Hoe komt dat? - Afstraffing, offers,
ongelukken. Zo veel goed spul hier.
Bijna iedere dag wordt er weer een stuk moeras verwoest door ontwikkelaars.
Denk je dat we van onderwerp kunnen veranderen?
Dat betwijfel ik.
Sorry, waar wil over praten?
Is er iemand van jullie op zoek naar een nieuw huis?
Ik niet. Ben op visite.
Ik ook.
Niet tenzij het voor de halve prijs is en belasting vrij.
Kom op, iemand moet toch een verhaal hebben.
Wat is er gebeurd met de Ierse cadeau van de GAB?
Jij hebt iedereen waarschijnlijk.
Iedereen heeft een verhaal.
Wat is het gekste wat je ooit gedaan hebt?
Oké, dan.
Het gekste ding wat ik ooit gedaan hebt was dat ik door de politie werd achtervolgt.
Ik had een reguliere rit naar, Dublin ziekenhuis--
Beschaafde vrouw in verwachting van een tweeling.
We rijden langs Ball's brug.
Vervolgens begint ze baby's de baren op de achterbank.
-Ik zweer het. - Wat gebeurde er?
Ik gaf gas, door het rode licht, en slingerend door het verkeer.
Maar goed, tegen de tijd dat we daar aankwamen,
zaten er drie politiewagens achter me aan.
We waren net op tijd.
Wat waren de baby's, jongens of meisjes?
- Jongens of meisjes?
Weet ik niet.
Tegen de tijd dat de politie me liet gaan, was ze bevallen en alweer naar huis.
Ik heb haar nooit weer gezien. En weet je wat?
50 pond schoonmaakrekening voor de achterbank,
En ik heb zelfs geen fooi gekregen, ik zweer het.
Wij hebben er ook één, toch, Mallory?
Thuis,
reden we langs een meer
en toen zagen we een kleine jongen
in zijn eentje bij het water.
Ongeveer een mijl verder, zegt Mallory, stop de wagen.
Er is iets raars met dat kind, zo jong
daar in zijn eentje met al dat water.
Dus we draaiden om en gingen terug.
Vertel jij het maar, Mal.
Dus we gingen terug.
De jongen was maar drie jaar oud.
We vroegen hem wat hij daar deed in z'n eentje
en hij wees naar het water.
Daar dreef een man in het water, dus we sprongen erin.
- Nee, jij sprong erin. -Wie vertelt dit verhaal?
Maar goed, we haalde hem eruit, en gaven hem mond op mond beademing.
Blijkt dat de jongens vader met hem was gaan vissen,
Hij kreeg een soort epileptische aanval en viel in het water.
-Heeft hij het overleefd? - Ik geloof het wel.
De ambulance kwam en dat is het laatste dat we gezien hebben.
Ik zie nog steeds het gezicht van dat kleine jongetje voor me.
En hoe zit dat bij jouw?
Ben jij ook een held?
Nee, ik niet, maat.
Niets te vertellen behalve het opgraven van 2,000-jaar-oude moord slachtoffers.
Hoe zit het met jou?
Ik heb een mans leven gered.
Help me, help me.
Hij was hier aan het jagen,
en kreeg een ongeluk.
Ik droeg hem eruit,
zeven mijl op mijn rug naar de dichtbijzijnde weg.
Wat gebeurde er?
Hij stierf.
Jezus. Iedereen houdt van een gelukkig einde.
Nou, niet als je heel je leven werkt met moeras lijken.
Was het niet voor goede oude moord, dan had ik niets om op te graven.
Ik heb nog een van je maten opgegraven.
Wanneer?
Een paar jaar geleden.
- Wat deed je toen? - Ik belde de politie.
Ze gaven het waarschijnlijk aan een man als jij.
- Waar was dit? - Wicklow.
Wanneer precies?
Wat is dit, Guantanamo Bay?
Ik ken elke moeras lijk dat opgegraven is in de laatste 20 jaar.
Cavan Man, Clonakilty Man.
Als je iets vond en het niet rapporteerde...
Ik snap niet waar de drukte over gaat.
Wat het ook is, hij ligt hier al
onder water voor 2,000 jaar.
Niemand gaf er iets om dus wat maakt het nu zo bijzonder?
We leren over de toekomst door naar het verleden te kijken.
Tenzij het verleden wordt opgegraven en vernietigd door een Filistijnen.
- Pleur op! - Het gaat niet over ons.
Het gaat over hun.
Ze verdienen een beschaafde begrafenis uiteindelijk.
Niet als jij iemand was van de stam die ze daar in stopte.
Het was een manier om ze in te sluiten.
-Wat bedoel je? - Ze waren daar neergelegd als straf.
Hun lichamen konden niet meer vervagen tot stof;
Hun ziel kon niet meer naar hemel of hel.
Er is een speciale plek in de hel voor hun gereserveerd.
Voor wie ze daar gestopt heeft in de eerste plaats.
Oké, dat is genoeg. Ik heb het gehad.
Ik blijf hier niet luisteren
naar Mr. en Mrs. Crypt Keeper de hele nacht.
Ik moet op plekken zijn. Ik heb met mensen afgesproken.
Ik ga nu weg.
- Doe niet zo dom. - Het is donker buiten. Blijf hier.
Als jullie zo bezorgd zijn waarom gaat er dan niemand met me mee?
Nou, Ik gok dat ik niet veel hoef in te pakken.
Het was geweldig. Ik zie jullie later.
Je mag dan een steek in het hart zijn, maar je bent mijn rit.
Dus jij gaat met me mee?
Ja.
Ga door het open stuk en blijf op het pad.
Als je verdwaald,
hou het water links,
en de platforms rechts.
De weg is ongeveer 3 mijl omhoog aan de rechterkant.
St. Christopher.
Beschermheilige van moeras mensen en taxichauffeurs.
Wat was dat?
Dat is een wijfjesvos.
Het is hun paartijd.
Huilende vossen zouden
het begin zijn van de Banshee legende.
Het wordt al aardig laat voor spook verhalen.
Waar gaat hij nou weer naartoe?
Hoe eerder we hier weg zijn hoe beter.
Er is iets vreemds met iemand die hier helemaal alleen is.
Misschien vindt jij het raar als je thuis komt
en je huis zit vol met vreemde mensen.
Je kan wedden over dit vannacht.
Ik ga jagen.
Wij vertrekken morgen vroeg.
Welterusten.
'Truste.
Wat is er?
Ik droomde dat ik terug was.
Waar terug?
Nergens.
Bedankt.
Schiet eens op voor blondie daarboven ons achterlaat?
Daar zijn we vanaf.
Dat ze niet iemand terug sturen om ons te vinden.
-Als ze eruit zijn gekomen. - Kom op. Zo moeilijk is dat niet.
Niet met daglicht en iemand die de weg weet,
maar `s nachts alleen? Ze zouden in rondje hebben kunnen lopen.
Wacht. Roep ze terug.
- Ongelofelijk. -Wat is het?
Het is een moeras pad. Dit hout is 2,000 jaar oud.
In de Brons tijd, legde stammen deze paden en daarna bedekte zij ze weer.
Dat betekende dat ze zich snel konden verplaatsen
terwijl hun vijanden in rondjes bleven lopen.
- Hou je mond eens. - Ik ben serieus!
Dit is de eerste die ik gevonden heb in 10 jaar. We moeten hem volgen.
Ik ken dat deel van het moeras niet.
Geef me een half uur om het in kaart te tekenen. Het is nog vroeg, toch?
- Ik moet het volgen. - Ik blijf op het pad.
- Ik raad je aan het zelfde te doen. - Hé, met alle respect,
maar is het je opgevallen dat mijn nichtje nauwelijks kan lopen?
Laat staat dat nu op expeditie kan gaan.
Ik moet het volgen!
Ik kom jullie wel achterna.
Wat moet ik doen? Mijn baas vertellen dat ik zijn visite achter gelaten heb in een moeras?
Niet perse. Je kan me helpen. Hier.
Pak vast. Help me het pad te markeren.
Voor iemand die hier snel weg wil,
heb je veel haast weer te verdwalen.
Nou ,wij niet.
Kom op.
Niet goed. Ik ben het pad verloren.
Blijf hier tot ik het weer gevonden heb.
Deano! Deano, het is goed.
Wat gebeurde er?
Waar is Val?
Ze wou niet luisteren. Ze wou gewoon niet luisteren.
Ze begon te rennen en toen niets.
Niets.
Mr. Hunter, wacht!
Ze zit vast!
Ze zit vast. Blijf trekken.
Kom op, Mallory.
Wat is dat in godsnaam?
Val.
Hoe kan een lijk iemand vasthouden? Dat is onmogelijk.
Niets is onmogelijk.
Breng haar terug naar de hut voordat ze onderkoelt.
Nee! We moeten hier wegkomen.
Jij neemt Deano mee naar de weg en gaat hulp halen.
Wij nemen Mallory terug naar de hut.
Kom op.
We moeten haar terug brengen naar de schuur.
Hou haar warm tot dat Hunter er is.
- Hij komt niet terug. - Wie zegt dat?
Kom op!
Nadat Val en Deano weggingen,
wie was de enige die het huis verliet?
- Hunter. - En wie vond Mallory
terwijl niemand van ons haar erin zag vallen?
Maar hij was degene die haar bevrijdde.
Bevrijden van wat?? Een lijk?
Luister, waar ik vandaan kom, komen de lijken niet achter je aan
om je te grijpen. Alleen in films.
- We moeten hem vertrouwen. - Waarom?
Wat weten we van die kerel, behalve dat hij
hier in het donker met wapens rondrent?
Hier.
Of hij is weg,
of hij komt afmaken waar hij aan begonnen is.
Wat bedoel je?
Eerst Val, toen Deano,
dan wij.
Luister, één van jullie moet hulp halen. Ik kan haar niet achterlaten.
Kom, help haar overeind.
Ik denk dat je het verkeerd hebt.
Als hij wilde, had hij ons gisteravond al iets aan kunnen doen.
Jezus, hij is een jager.
Jagers jagen.
Zag jij ze ook?
Echt wel.
Wat zijn het?
Moeraslijken.
- Wat willen ze? - Voornamelijk wraak.
Waarom ben jij hier?
Om ze op te jagen en daarna te begraven.
Jezus, en ik dacht dat ik een kutbaan had..
Hé, weet je nog dat we gisteravond verhalen aan het vertellen waren?
Niet echt.
Nou ja, de mijne was niet helemaal waar.
Welk gedeelte was niet waar?
Alles.
Ik heb het verzonnen om een ander verhaal te vergeten.
Ik was met een zigeunermeisje.
- Een reiziger? - Nou ja, reiziger met vaste woonplaats.
Ik bracht haar weg naar een oude kutcaravan
dus we namen een kortere weg door het moeras.
Ze had flink wat gedronken.
We waren er bijna, met 40 euro op de meter,
toen zei ze dat ze d'r geld niet had gehad.
Dus ik stond op het punt om haar uit m'n taxi te trappen.
Zegt ze: "Ik zal je op een andere manier betalen."
Dus we maakten een deal.
40 seconden later lagen we achter in de taxi.
- Beroepsrisico. - Ja.
Ze zei tegen me dat ik haar nog 10 euro moest betalen want het was een slechte wip.
Toen werd ik gek. "Rot op, rot op uit m'n taxi!"
Dus zij schreeuwen.
Ik gooide de deur dicht, zette de radio harder en ging er vandoor.
Ongeveer 50 km verder hoorde ik een raar geluid.
Dus ik dacht bij mezelf,
"Jezus, dat wijf heeft zeker één van mijn banden lekgestoken."
Shit!
Maar het was geen band.
Zij was het.
Haar jas moet tussen de deur zijn gekomen toen ik die dichtgooide.
Ik heb haar de hele weg meegesleept.
Het was verschrikkelijk. Ik probeerde nog te helpen,
maar ze was morsdood.
- Het was een ongeluk. - Jawel,
maar wie gelooft dat het een ongeluk was?
En als iemand het al gelooft, ik had eerder al problemen met de politie.
Dus je moest het lichaam kwijt.
Het spijt me.
Dit pad leidt naar de weg.
Ik hoop naar de weg waar je taxi staat.
Heb je wel gehoord wat ik je vertelde?
Iedereen heeft zo z'n verhalen.
Ik ook. Maak dat je weg komt.
Mr. Hunter?
Mag ik je wat vragen?
Denk je dat ik ze de waarheid had moeten vertellen
over het meisje?
Ik ben een jager, geen priester.
Zet dat bed goed.
Het is uit. Hoe lang heb je nodig om een vuur te maken?
Sorry, ik zei dat ik twee stokjes had gebruikt.
Ik vergat te zeggen dat één daarvan een lucifer was.
Schiet nou maar op.
Ja, in één keer goed!
Je bent niet de enige held in dit moeras, Mr. Hunter.
We hebben de laatste turf gebruikt. Daar ligt wel ergens wat droog hout.
Ze heeft meer dan warmte nodig. Ze moet naar een ziekenhuis.
- Deano kan elk moment terugkomen. - Ik ga niet langer wachten.
En als jij niet gaat, ga ik.
Je weet niet eens welke kant op. Als Hunter ons wat wilde aandoen,
waarom zou hij ons dan de goede richting wijzen?
Wie zegt dat dit de goeie richting is?
Ik volg dat moeraspad.
Denk na, dat pad is 2000 jaar oud.
- Wie zegt dat dit ergens naartoe leidt? - Alles gaat ergens naartoe.
En ik ga lopen of kruipen of zwemmen
tot ik hulp gevonden heb voor Mallory.
Ik zweer het je,
als ze sterft voor ik terug ben, moge God je helpen!
Kom op, Betsy! Kom op, Betsy!
Kom op!
Kom op, Betsy. Kom op!
Heb je wat gezien?
Ja, ze is een uitweg aan het zoeken.
Ik bedoelde de turf.
Oké.
Dit zou het aan moeten houden.
Er is nog wat eten over. Je moet eten.
Nee dank je.
Denk je dat ze terugkomen?
- Ja, ze moeten wel. - En zo niet?
En zo niet, dan zal één van ons morgen moeten gaan lopen,
terwijl de ander hier bij Mallory blijft.
Nee. Beloof me dat we samen blijven.
Waarom zei je dat niet toen we in de auto zaten?
Dan hadden we die koe nooit geraakt.
En ik zou in Dublin zitten en bedenken hoe geweldig het was
dat we die verwaande klootzak kwijt waren.
Ik zou in een vliegtuig zitten en een lekker stewardessje opgeilen.
Nou ja, volgende keer beter.
Ik wil geen volgende keer.
Ik wil nu.
Nee!
Ga van me af! Nee!
Alsjeblieft! Nee! Ga van me af!
Nee!
Hij was het niet.
Nee! Hij probeerde te communiceren!
Nee!
Kom op, weg daar!
Kom.
Het heeft geen zin om te blijven uitkijken.
Hij komt niet voor het donker is.
O nee? Als jij zoveel weet hoe komt het dan dat er zoveel mensen dood zijn,
en wij ons schuilhouden in een hutje dat eruit ziet alsof het zonder moeite
open geblazen kan worden?
Ik heb jullie niet uitgenodigd.
Wat?
Bedoel je dat je wilt dat dit gebeurt?
Wat ben jij voor een vent?
Ik ben een jager.
Dit ding is geen trofee die je naast je hertenkoppen kan ophangen.
Je zag wat er gebeurde toen je hem neerschoot.
Ik weet niet wat het is, maar als het ooit menselijk was is het dat nu niet meer.
Hij is groot.
Hoeveel van die dingen heb je gezien?
- Dit is de derde. - De derde?
En wat is er met die andere twee gebeurd?
Ik heb ze begraven.
Je moet ze bij het water weghouden.
Een deel van hem wil sterven, gaan slapen.
En een deel wil leven.
En het zal alles doen om uit het donker te blijven.
Het bewoog naar mij toe.
Hij wilde me geen pijn doen.
Voor iemand die zo lang gestudeerd heeft,
weet je niet veel over hun, of wel?
Hij probeerde om dicht bij je te komen.
Hij wilde je zien sterven.
Het draait alleen maar om wraak.
Wie ben jij in vredesnaam, één of andere gek,
die zich verstopt in zijn hut met een handvol met kogels?
Jullie twee, hou op met ruziën.
Hannah. Waar is Hannah?
Ze is hulp halen.
Hou gewoon vol.
Eén van ons moet er toch uit gaan.
Jij kent de weg.
Ik wacht al jaren om een kans te maken tegen één van hen.
En laat ik je wat zeggen:
Ik ga het laten vallen.
Helemaal gek.
Dit hele ding is gewoon helemaal gek.
Dus wil je me helpen
of wil je op jezelf een weg hieruit vinden?
Dat dacht ik al.
Ik heb een paar verrassingen uitgezet voor het.
Blijf hier wachten.
Ze is dood, toch?
Ze was een goed persoon.
Dat geloof ik graag.
Goede mensen kunnen slechte dingen doen.
Rust nou maar.
Ik heb meer dan genoeg tijd om te rusten.
Ik moet je iets vertellen.
Wat?
Het echte verhaal.
We reden gewoon door.
Ik voelde me schuldig omdat het regende.
Is dat niet stom?
En ik dacht dat we verdwaald waren.
Ze bleef de kaart maar in mijn gezicht duwen.
En daarom zag ik hem niet.
Wie?
Die oude man.
Een turfsnijder.
Hij had die spade,
zoals je ziet in het museum.
Dunne lange bladen.
Dat heet een turfspade.
Het raakte de voorruit.
Ik wist dat hij dood was.
Zijn benen waren gedraaid.
Ik wilde hem naar het ziekenhuis brengen.
Weet je, de manier zoals je het soms op tv ziet, zijn ze in staat
om mensen weer tot leven te wekken.
Alleen op TV.
Dat is wat Hannah zei.
Ze bleef maar door gaan over college
en haar toekomst en over hoe dat we de rest van ons leven zouden verspillen
zonder reden.
Wat heb je gedaan?
Ik kon hem niet aanraken.
Dus Hannah sleepte hem
naar de kant van de weg
en gaf me de lange spade aan.
Rust nou maar.
Hij heeft rust nu.
Dat denk ik niet.
Als ik mijn ogen dicht doe.
kan ik hem zien in het donker, wachtend op mij.
Hannah is ook daar.
Kijk,
we halen je hier morgen weg.
Het enige dat we moeten doen, is tot die tijd hier blijven.
Zei ze nog iets?
Nee.
Waar is dat voor?
Dat is lokaas. Ze houden van water.
- Waarom ben jij hier? - Omdat ik een jager ben.
Praat geen onzin.
We zijn hier allemaal om één reden.
Ik weet alleen nog niet wat het is.
Nou, luister, professor.
Val groef een moeras lijk op
en heeft het gedumpt.
En, Deano, hij sleepte een arm zigeuner meisje door een strook met een auto.
Hij dumpte haar.
En Mallory zei dat zij en Hannah een oude man tegen waren gekomen
en hem begraven hebben in de turf.
Ik heb niemand vermoord.
Misschien denkt ze wel dat jij teveel weet.
En hoe zit het met jou?
Je verhaal over iemand redden, allemaal onzin ook?
Ik heb hem echt geprobeerd te redden.
Help me, help me.
Help.
Laat me niet...
Help me.
Waarom?
Omdat hij geleefd zou kunnen hebben.
Omdat het een goed idee lijk toendertijd.
Of misschien omdat ik gewoon een hele slechte man ben.
- Ik denk niet... - Stil!
Game on.
Kom op!
Kom op, raak het!
Kom op.
Kom op! Zorg voor de hut.
Ga!
Help, het is daarbuiten. Open die verdomde deur!
Schiet op?
- Hoe lang ben ik weg geweest? - Een uur misschien.
De deur!
Ik had hem geblokkeerd.
Maar als het jou niet buiten kan houden...
Hunter.
- Mallory. - Ze is dood..
Ik dacht dat jij ook dood was.
Dat was ik ook bijna, dankzij jou.
Geloof me, ik zou je vermoorden.
Ik heb mijn best gedaan je de moeite te besparen.
- We moeten hem helpen. - Waarom?
Omdat de enige reden is dat wij nog leven, omdat wij niet als alle anderen zijn.
Zij hadden allemaal een geheim.
Zij hebben allemaal iemand vermoord per ongeluk en hebben het geprobeerd te verbergen.
- Wij niet. - Nee.
Ik deed het met opzet.
Toen ik 13 was,
ging mijn moeder in Engeland wonen.
Mijn vader verliet ons toen ik geboren ben,
dus ze stuurde me naar mijn oom Desmond,
en tante Alice.
Naar een plek, niet veel beter dan dit.
Tante Alice was een machtige vrouw voor bidden.
Ze spendeerde de gehele dag met
de vloer van het hutje te schrobben
en de gehele avond op haar knieën in de kerk,
biddend voor haar man zijn ziel.
Wanneer zij weg ging, kwam hij meestal binnen.
Hij deed dingen met me.
Eerst was er een aanraking.
Daarvan moest ik overgeven
en dat maakte hem erg boos.
Ik heb geprobeerd het tegen tante Alice te zeggen, maar die sloeg me in het gezicht
en ging toen ook gedurende de dag naar de kerk.
Als hij wist dat ze weg was
kwam hij binnen vanuit de velden.
Elke dag.
Uiteindelijk...
Kreeg ik een kind.
Ze wisten zelfs niet eens dat ik zwanger was.
Tenminste dat probeerden ze voor te doen.
En ik wist niet wat er gebeurde.
Het was geboren rustig en kalm,
en ik was blij.
Ik wilde het niet dat het wakker word elke dag, en zich net zo voelen als ik.
Dus ik rende weg door de bossen
en in het moeras om een plek te vinden om het te begraven.
Maar hij haalde me in.
Kom eruit, Saiorse.
Wees maar niet bang.
Wanneer hij zag dat er geen baby meer was,
gooide hij me op de grond.
Hij zou het weer gaan doen,
en opnieuw en opnieuw
totdat het moeras vol zou zijn met mijn bloed.
Ik had een mes.
Dat had ik gebruikt om de baby mee te begraven.
Dus ik gebruikte dat.
Je was nog maar een klein meisje.
Je redde je eigen leven.
Denk je nog steeds dat iedereen het zelfde verdiend?
Jij wel.
En misschien, ja, zelfs Hunter.
Laten we het doen.
God Allemachtig.
Oh mijn God.
Saiorse!
Geen bloed.
Vuur en water.
- Wat? - Vuur, water.
- David! - Vuur, water!
- Vuur en water. - Wat?
Vuur en water. Ze hebben water nodig om te overleven.
Misschien is het vuur het wel wat hun eruit houd.
Vuur, water.
Het eten is klaar.
Kom op, ik heb je.
Het spijt me.
Laten we naar huis gaan.
Vertaald door:
Dejavu, Gert, Snowball, Sundance en Gonnie
Controle:
Gonnie
Bewerking;Martien
Tot de volgende keer.